Kaybedenler kulübündeyim
Gülcan Gençtürk

Gülcan Gençtürk

Kaybedenler kulübündeyim

24 Ekim 2020 - 15:43

Gün biter.
İlk kendine sorması gereken soruyu,
en son kendine sorar insan;
Nasılsın?
Kimi zaman iyiyim diye bir ses gelir içten; 
Kimi zaman eh iste !
Kimi zamansa  o kadar çok şey vardır ki dökülecek dilden toparlayamaz iç sesin.. iyi olmadığın toparlayamadıgın kelimelerden bellidir aslında. 

Bugün iyi değilim  ...
 

Gün içersinde yaşadığınız onca şey arasından  bazısı o kadar etkiler ki sizi  bütün enerjinizi o an alır.Sakin başladığınız  güne bir anda deli bir insan  olarak devam edersiniz.
Oysa gayet güzel başlamıştım güne. Herşey güzel, hava güzel,  kahvaltı güzel,  kahvem, keyfim güzel..
   Vekaletname vermek için  bir  Notere gittigim ana kadar .. 
İçerisi oldukça kalabalık müdür beye  gerekli evrakların tam olup olmadığını soruyorum oda gayet kibar bir dille eksiklerimi söylüyor... şimdiden  sıra almam için beni yönlendiriyor. Buraya kadar herşey gayet güzel ve insani.
Sıra bana geliyor ve kardeşlerimle yaklaşıyorum  numaramın yazıldığı gişeye. Gişedeki memur kâğıtlarıma  doğru düzgün bakmadan ""hanfendi bu yanlış olmuş diyor şu evraklar eksik""
  Alta bakarsanız onlarında halloldugunu görürsünüz diyorum.
Hııı pardon! diyor   
Sonra yandaki gişede iki beyefendinin  konuşmaları  dikkatimi çekiyor 
- Memur ""Babanız olmadan bunları imzalamam, onun imzası gerekiyor"" diyor 
Adamlardan bitanesi  -Babamız burda, dışarıda, arabada oturuyor yanlız çok hasta arabaya zor bindirdik buraya  çok zor gelir 
Memur  ""O gelmeden  ben evrağı  hazırlayamam"" diyor ısrarla. 
O anda yıllar önce rahmetli anneme de aynı sekilde Manisa Nüfus  müdürlüğünde yapılan     insanlık dışı saygısızlık    aklıma geliyor.( o anı yaşıyorum sanki) .
 Rahmetli annemin bazı işlemlerinin  hallolması için  nüfusunun yenilenmesi  gerekiyordu o günlerde, kendiside o sıralarda   hastanede yoğun  bir tedavi sürecindeydi . Mecburen o gün nüfusunun yenilenmesi için hastaneden izin almıstık hasta yatağından çıkarıp   onuda arabaya zar zor acı içinde bindirmiştik. Kurumlar onun iyileşmesini beklemiyordu çünkü! Kendisi gitmeden nüfusta yenilenmiyordu. Yanıma bir sene önce çekilmiş fotograflarınıda alarak Nüfus müdürlüğünün  önüne arabayı park ettim . Annem ablamla  arabada ben nüfus müdürlüğünün  içinde durumumu anlatmaya çalışıyordum.  (Anlayışsız  ve bir o kadar merhametsiz bayan bir memura)
""Anneniz buraya gelmeden işlem yapmam" dedi. 
Bakın dedim annem arabada  gelin orda görün ve imzayı arabada alın benim buraya annemi getirmem mümkün değil.  
Kadın burnundan kıl aldırmıyor!  
Hanfendi sizin gibi biz herkesin ayağına gidersek vay halimize!   akşama kadar işimiz bitmez dedi sinirle  .. Annenizi buraya getirin !
Biz hanfendiyle  iyi bir münakaşaya girdik o an herkes bizi izliyor ama hiç kimsede ses yok. Daha fazla dayanamayıp  "sizin gibi merhametsiz birisine laf anlatmak için uğraşamam" dedim soluğu  müdürün odasında  aldım. 
Müdür beye durumu anlattım  annem hastaneden izinli çıktı  durumu çok iyi değil  lütfen memurunuza söylemisiniz  arabadan gelip imzasını alsın dedim.
Beyefendi  benim ne kadar sinirli olduğumu  farketse de   evraklarınıza bide ben  bakayım dedi  sanki anlaşmalı ikisi ... "" bu fotoğraf ne zaman çekildi?  
Bir sene öncedir en fazla dedim dürüstce  
 -Bu fotoğraflar olmaz dedi 
Sepep peki ?
-En az 6 ay önce çekilmesi gerekir 
Bakin siz durumu anlamıyorsunuz galiba  bu kadın hasta ve şuan arabada acı içinde ben onu fotoğrafçıya götürüp nasıl vesikalık cektireyim ayakta duramıyor; 
Hem bir insan 75 yaşındaysa eğer  bir senede ne kadar değişebilir ki?  dedim 
-Yapacak bişeyim yok  fotoğrafı yenilemediğiniz taktirde  işleminizi yapmıyorum dedi.
O anda müdüre siz ciddimisiniz gerçekten? Şakamı  bu?Kendinizi  ne  sanıyorsunuz?  
Umarım sizinde başınıza böyle bir durum gelmez ve karşınıza işinizi bu kadar zorlaştıracak  merhametsiz  vicdansız insanlar  çıkmaz dedim ..

Kendilerini  CIMER'E defalarca şikayet ettim  (ilgilendiklerini söylediler) Sonra komple hepsinin yerlerinin değiştiğini duydum 
Benden dolayımdır yada o pozisyonları  hak etmediklerinden midir nedir  bilemiyorum ama inanın her ne şekilde gittilerse de çok mutlu oldum .

Noterde bu anları tekrar yaşıyor gibiydim o an.
İçimdeki deli bir anda ortaya çıktı.  Kendi evraklarımı  bıraktım,  yıllar önce bana nüfus dairesinde kimse sahip çıkmamıştı  ama bugün farklıydı...
Memura ""niye gidip dışarıda imzasını  almıyorsunuz? duymuyormuyorsunuz   Babam hasta diyor.""
Adamlarda şaşırmıştı benim müdahaleme bilmiyorlardı ki yıllar öncesine götürmüşlerdi beni. 
Memur aynı cevapla sanki tarihi tekrar yaşatıyordu bana.
 - Herkesin ayağına gitsek vay halimize  hanfendi .
-Beyefendi  Babam yürüyemez hasta diyor bunun anlamını biliyormusunuz siz ? 
Bazı özel durumu olan  insanlara bu şekilde mi davranılır? dedim.  beş dakikanızı almayacak bir durum için malesef oturduğunuz yerden saatlerdir konuşuyorsunuz  dedim .. 
Yazık cidden yazık!. 
Sonra adamlar biz babamızı getirelim dedi 
Hayır dedim ne münasebet Memur bey arabada imzasını alacak  almak zorunda  almadığı  taktirde ben kendisinden şikayetçi olacağım. Memurla göz göze geldik o an homurdana  homurdana   yerinden bi zahmet kalktı  dışarıdaki arabada bekleyen hasta yaşlı amcadan imzasını aldı.  Adamlardan biri bana teşekkür ederim  inanın gelecek durumda değil di Babam  dedi çaresizce ..

(Tam 5 dakikasını bile almadı bu işlem memurun)
 
Neden bunları yaşamak zorunda kalıyoruz ki  biz dedim ! Neden bu kadar duygularımızı vicdanımızı yitirdik ? Hamurumuz ne ara  bozuldu bu kadar  ?
Biz ne ara bu hale geldik ?

Bu ülkenin hiç bir sorunu yok aslında biliyormusunuz !
Ne eğitimde 
Ne sağlıkta 
Nede adalette 
Bu ülkenin tek bir sorunu var aslında  Ahlak !
Yitirdiğimiz  bitirdiğimiz kaybettiğimiz o ulvi değer 
her an, heryerde, her şekilde karşımıza öyle cirkin kirletilmiş bir şekilde  çıkıyor ki insanlığınızdan utanıyorsunuz.

 Sonra ""nasılsın"" ? diye sorduğunuzda kendinize 
iç sesiniz  tamamen susuyor  yüreğiniz sızlıyor  o güne dair sadece. Kafanızda binlerce soruyla kala kalıyorsunuz gecenin bir  karanlıgında   baş başa cevapsız sorularla sesizce  kendinizle   ...
Doğrularınızla  bir anda sizde kaybedenler kulübünün bir üyesisinizdir artık.  

 Sevgiyle iletişimde  kalalım...

YORUMLAR

  • 3 Yorum