UTANMAK KAYBOLUNCA...
Eskiden büyüklerimiz birine dua ederken, “Allah utandırmasın” derlerdi. Çünkü utanmak insanı kötülükten alıkoyan en büyük duygulardan biriydi. İnsan yanlış yapmaktan, haksızlık etmekten, başkasının hakkını yemekten, verdiği sözü tutamamaktan utanırdı. Vicdanı vardı, mahcubiyeti vardı.
Şimdi dönüp etrafımıza bakınca insan ister istemez düşünüyor: Acaba dualarımız mı kabul oldu?
Çünkü bugün birçok insan yaptığı yanlıştan utanmıyor. Kul hakkı yiyor utanmıyor. Yalan söylüyor utanmıyor. İnsanların emeklerini hiçe sayıyor utanmıyor. Dostlukları çıkar uğruna harcıyor utanmıyor. Bir kalbi kırıyor, bir hayatı mahvediyor, sonra dönüp arkasına bile bakmıyor.
Oysa utanmak zayıflık değil, insanlığın en güzel süsüdür. Utanma duygusunu kaybeden insan, vicdanının sesini de kaybetmeye başlar. Vicdan sustuğunda ise doğru ile yanlış arasındaki çizgi silinir. İşte o zaman insanlar yaptıkları her şeyi kendilerine hak görmeye başlarlar.
Ne acıdır ki günümüzde bazı insanlar, başkalarının gözyaşları üzerinde mutluluk kurmaya çalışıyor. Bir yetimin hakkını yemekten, bir çalışanın emeğini sömürmekten, bir dostun güvenini kırmaktan çekinmiyor. Çünkü artık en büyük korkuları Allah'a hesap vermek değil, insanların ne diyeceği olmuş durumda. Oysa insanlar unutur; ama Allah unutmaz.
Kul hakkı öyle bir yüktür ki ne tövbeyle ne de zamanla tamamen silinir. Hakkını yediğin insan helal etmedikçe omuzlarında taşımaya devam edersin. Dünya hayatında kimse görmese bile, ilahi adalet her şeyi görür. Bugün güçlü olduğunu sananlar, yarın hesap gününde bir tek sevabına bile muhtaç kalabilirler.
İnsan bazen aynaya bakmalı ve kendine şu soruyu sormalı:
“Ben gerçekten iyi bir insan mıyım, yoksa sadece iyi görünüyor muyum?”
Çünkü insanı insan yapan makamı, parası, evi, arabası değildir. İnsanlığı; vicdanı, merhameti ve utanma duygusudur. Bunları kaybeden kişi ne kadar zengin olursa olsun aslında fakirdir.
Eskiden “Allah utandırmasın” diye dua ederdik. Şimdi ise galiba “Allah vicdanını kaybettirmesin” diye dua etmek gerekiyor. Çünkü utanmanın bittiği yerde adalet ölür, merhamet ölür, insanlık ölür.
Unutmayalım...
Dünyada gizlenen hiçbir yanlış sonsuza kadar gizli kalmaz. İnsanlardan kaçırdığımız her şey belki görünmez olur ama Allah'tan asla saklanmaz. Bir gün herkes yaptıklarıyla, söyledikleriyle ve sustuklarıyla yüzleşecektir.
Ve o gün geldiğinde insanın yüzünü kızartacak şey; fakir olması, başarısız olması ya da hata yapması değil, vicdanını kaybetmiş olması olacaktır.
🌙🖋️ 𝒀𝒂𝒛𝒂𝒓 𝓗𝓲𝓵𝓪𝓵 𝓒𝓪𝓷𝓪𝓷 𝓢𝓸𝔂𝓵𝓾 𝓐𝓴𝓽𝓪ş
Yorumlar
Kalan Karakter: